Over mezelf

Foto door An Thys

Een paar jaar geleden vroeg mijn broer me of ik illustraties wilde maken voor zijn boek. Ik had net een online illustratiecursus gevolgd (bij MATS) en had daar uitermate veel plezier aan beleefd. “Heeft de uitgeverij dat gevraagd?”, vroeg ik. “Nee, maar ik zou het leuk vinden”, zei hij. Ik twijfelde, durfde toch niet goed, zo helemaal zonder ervaring. “Doe gewoon een worp”, zei hij. De illustraties waren niet mijn meest technisch hoogstaande werk, maar ze waren speels zoals mijn broer en pasten bij de ontspannen sfeer van het boek. Na die opdracht had ik een beetje meer zelfvertrouwen en nam ik elke illustratie-opdracht met beide handen aan. Ik rolde van opdracht in opdracht en bouwde stilaan meer ervaring op als illustrator.

Illustratie voor Relaxed voor de Klas

In 2019 startte ik dankzij een gouden idee van mijn zusje Staske op: stadstekeningen gedrukt op draagtasjes. Op enkele leuke plekjes mochten de tasjes te koop gelegd worden. Er kwamen na enige tijd zelfs T-shirts bij met de stadstekening van Mechelen.

De Mechelse tasjes van Staske

Ik hield altijd al van tekenen. Regelmatig volgde ik allerhande cursussen. Pas in 2004 toen ik mijn schoonvader ontmoette, professioneel kunstenaar Jacques Verduyn, leerde ik meer over techniek en tekenen als kunst. Het bleef een hobby, die soms meer en soms minder aanwezig was. Ik studeerde af als psycholoog in 2005 en volgde een heel ander professioneel pad.

Terracotta door Jacques Verduyn

Digitaal tekenen is niet mijn ding (geprobeerd, niks geworden). Ik teken met de hand, het liefst met zo’n pekzwart penseelpennetje, en kleur daarna het werk digitaal in. Voor de stadstekeningen werk ik met fijne pennetjes en voor portretten met potlood of houtskoolpotloden. Af en toe leef ik me ook eens uit met verf (aquarel, olieverf, acryl) of pastel.

Zelfportret, 2013

Ik hou niet zo van strakke lijnen en symmetrie. Wel van kronkelende speelsheid. Ik beland vaak in het palet van ‘vuile kleuren’, maar mijn dochter leert me ook af en toe eens voor fel te gaan. En de stadstekeningen blijven vrijwel altijd zwart wit. Kortom, er is geen lijn in te trekken 😉